Kokopit Alırken Nelere Dikkat Edilmeli
Kokopit, hindistan cevizinin dış kabuğundaki lifli tabakadan elde edilen bir yetiştirme ürünüdür. Preslenmiş bloklar halinde satılır, suya konduğunda kabararak hacminin kat kat üzerine çıkar. Kendi ağırlığının sekiz on katı su tutar ama lifli yapısı sayesinde hava boşluklarını korur. Torfun aksine bir kez tamamen kuruduğunda suyu itmez, yeniden ıslandığında hızla emer. Bu özellikleri ve yenilenebilir bir kaynak olması onu son yıllarda torfun karşısında öne çıkardı.
Tuz oranı en kritik konu
Hindistan cevizi ağaçları çoğunlukla kıyı bölgelerinde yetişir ve kabuklar işleme sırasında sık sık tuzlu suda bekletilir. Bu nedenle işlenmemiş kokopitin içinde yüksek miktarda sodyum ve potasyum bulunur. Ham kokopitin tuzluluk değeri litre başına 2 ile 6 arasında ölçülebilir; iyi yıkanmış bir üründe bu değer 1’in altına iner.
Ürün açıklamasında düşük tuzluluk, yıkanmış ya da üç kez durulanmış gibi ifadeler geçiyorsa üretici bu adımı uygulamış demektir. Bu bilgi verilmeyen ucuz bloklar kullanılmadan önce mutlaka birkaç kez bol suyla yıkanmalıdır, aksi halde tuz kök gelişimini engeller ve yaprak uçlarında yanma görülür.
Tamponlama ve besin kilitlenmesi
Tuzun yıkanması tek başına yeterli değildir. Kokopitin lifleri, artı yüklü besin iyonlarını tutan bir yapıya sahiptir ve bu yapı doğal halde sodyum ile potasyumla doludur. Bitkiye kalsiyum ve magnezyum verdiğinizde, kokopit bu iki elementi kendi yüzeyine bağlar ve karşılığında potasyumu suya bırakır. Sonuç, bitkinin kalsiyum ve magnezyum eksikliği yaşamasıdır; yapraklarda sararma ve uç yanıkları çıkar.
Tamponlama bu sorunu üretim aşamasında çözer. Kokopit kalsiyum içeren bir çözeltide bekletilir, bağlanma noktaları kalsiyumla doldurulur ve açığa çıkan tuzlar durulanarak atılır. Böylece bitkiye verilen gübre doğrudan köke ulaşır.
Paketinde tamponlanmış ifadesi geçen ürünler doğrudan kullanılabilir. Tamponlanmamış bloklarda ise şişirme suyuna kalsiyum ve magnezyum içeren bir çözelti eklemek, birkaç saat bekletmek ve ardından durulamak gerekir. Az sayıda saksı için bu adım atlanabilir ancak topraksız yetiştiricilikte ve gübrenin tek besin kaynağı olduğu sistemlerde sonucu doğrudan etkiler.
Tane yapısı: toz, lif ve cips
Aynı hammaddeden üç farklı ürün çıkar ve bunlar farklı işler için kullanılır.
İnce taneli kokopit en yaygın olanıdır. Toprağa benzeyen kahverengi bir yapısı vardır, nemi en fazla tutan formdur ve tohum çimlendirme karışımlarında kullanılır. Tek başına kullanıldığında zamanla sıkışabildiği için perlitle birlikte karıştırılması yaygındır.
Lifli kokopit daha uzun parçalardan oluşur, yapıyı ayakta tutar ve hava boşluğu sağlar. Asma sepet astarı ve karışım katkısı olarak işe yarar.
Hindistan cevizi kabuğu cipsleri ise en iri formdur. Suyu daha az tutar, drenajı artırır ve çok yavaş çürür. Orkide ve tırmanan bitki karışımlarında, ayrıca yüzey örtüsü olarak kullanılır.
Blok ağırlığı ve şişme oranı
Kokopit preslenmiş halde satıldığı için ambalaj üzerinde iki değer bulunur: kuru ağırlık ve şişince ulaşacağı hacim. Yaklaşık 650 gramlık küçük bir blok 8 ila 9 litre ortam verir. 1,5 kg civarındaki orta boy bloklar 20 litreye kadar çıkar. 5 kilogramlık büyük bloklar ise 55 ila 75 litre arasında ortam üretir.
Karşılaştırma yaparken kilogram başına elde edilen litreye bakmak gerekir. Aynı ağırlıktaki iki blok farklı hacimler verebiliyorsa aradaki fark presleme yoğunluğundan ya da içerideki nem oranından kaynaklanır. Preslenmiş bloklar depolamada çok az yer kapladığı için büyük paket almak sorun yaratmaz.
Ambalajın temizliği de kaliteyi gösterir. İyi elenmiş bir üründe odun parçası, kum ve kabuk kırıntısı bulunmaz. Kaynak ülkeye göre mineral yapısı değiştiği için farklı partiler arasında küçük farklar olabilir.
Karışım oranı ve kullanım
Kokopit tek başına da kullanılabilir ama çoğu durumda karışım halinde daha iyi sonuç verir. Genel amaçlı bir saksı karışımı için üç ölçü kokopit, bir ölçü perlit oranı iyi bir başlangıçtır. Tohum çimlendirmede eşit oranda kokopit, perlit ve vermikulit karıştırılır.
Bahçe toprağına katkı olarak kullanıldığında toprağın su tutma kapasitesini artırır ve killi toprakların sertleşmesini azaltır. Yükseltilmiş yataklarda ve saksılarda torf yerine doğrudan kullanılabilir.
Bilinmesi gereken bir nokta, kokopitin besin içermemesidir. Torf gibi o da neredeyse besinsiz bir ortamdır; gübre verilmeden tek başına kullanıldığında bitki bir süre sonra durur. Karışıma solucan gübresi eklemek ya da düzenli sıvı gübre vermek gerekir.
Şişirme ve saklama
Blok geniş bir kovaya konur ve üzerine sıcak olmayan su eklenir. Küçük bloklar için yaklaşık 4 litre, büyük bloklar için 20 litre ve üzeri su gerekir. Yirmi otuz dakika içinde blok kabarır ve elle dağıtılabilir hale gelir. Suyu kademeli eklemek daha kolaydır, çünkü fazla su verilen karışımı sonradan sıkmak zahmetlidir.
Şişen kokopit avuç içinde sıkıldığında birkaç damla su bırakacak kadar nemli olmalıdır. Kullanılmayan kısım kurutulup saklanabilir; nemli halde kapalı torbada bırakılırsa küflenir. Aynı kokopit birkaç sezon tekrar kullanılabilir ama her kullanımda besin tutma kapasitesi bir miktar azalır, bu yüzden üç dört dönem sonra yenilemek gerekir.